آن زمان که بچه بودیم و پای حرف پدربزرگ و مادر بزرگ ها می نشستیم، از خاطراتشان می گفتند و اوضاع زندگی در روزگار پیشین و ما تعجب می کردیم از این همه تغییر و تحول در فاصله عمر یک انسان. اینکه آنها نه برق داشتند، نه گاز، نه تلفن و نه تلویزیون واقعا برای ما درک ناشدنی و غریب بود. جالب آنجاست که خود آنها نیز از این تحولات که به چشم دیده بودند اظهار شگفتی می کردند!

آنها از این همه تغییر در فاصله 60-70 سال زندگی خود دچار حیرت می شدند، اما الان که نگاه میکنم، دیگر نیازی به گذشت زمانی به طول یک عمر نیست. مایی که طبق معیارهای سنی هنوز جوان محسوب می شویم، در همین مدت کوتاه تغییراتی در وضع زندگی ها دیده ایم که گاهی از یادآوری وضع قبلی دچار حیرت می شویم. شاید اگر الان به بچه های دهه هشتادی و نودی بگویی که یک زمانی نه کامپیوتری بود نه اینترنتی نه تبلتی و نه تلفن همراهی، و تنها سرگرمی دیجیتال ما یک تلویزیون با یک کانال با ساعت پخش محدود بود برایشان عجیب باشد.

شاید نتوانند باور کنند که تا همین 10 سال پیش تلفن همراه اینقدر همه گیر نبود. به ندرت دست بازاری ها و افراد متمول آن زمان دیده می شد که آن را یا به کمر می بستند یا به گردن می انداختند تا همه ببینند! در این شرایط وقتی با کسی که حضور نداشت کاری داشتی، باید تا رسیدنش به یک تلفن ثابت صبر می کردی. همه چیز "حضوری" بود تا مجازی. تا همین دو سه سال پیش بازار پیامک (همان اس ام اس) و پیامک بازی داغ داغ بود و در ایام خاص، درآمد اپراتورهای تلفن همراه از این پیامکها سر به فلک می کشید. اما الان در طول روز شاید یکی دو پیام دریافت کنی و آن هم احتمالا تبلیغاتی است. یک دوره ای هم بازار بلوتوث موزیک و کلیپ داغ بود. و جالب آنجا است که آنقدر این چیزها دور و محو یادمان می آید که باورمان نمی شود همین هفت هشت سال پیش بوده است!

تا دو سه سال پیش که شبکه های اجتماعی اینقدر همه گیر نشده بود، ایمیل و جیمیل کاربرد سرگرمی هم داشت و مثل الان اینقدر کاربردی نبود. سرگرمی از این لحاظ که هر روز که ایمیلت را چک می کردی معمولا چندتا ایمیل از دوستان داشتی که حاوی یک مطلب جالب با عکسهای دیدنی بود (شبیه به همین مطالبی که در تلگرام دست به دست می شود) و تو بعد از دیدنشان، آنها را برای دوستان فوروارد می کردی. اما تعداد این ایمیل ها همانطور که گفتم خیلی زیاد نبود اما جالب است که آن موقع زیاد به نظر می رسید! روزی 4 یا 5 ایمیل چک کردن و برای بقیه فرستادن کاری وقتگیر و گاهی بیهوده به چشم می آمد اما حالا روزی چندصد تا پیام دریافت می کنی که اگر بخواهی فقط نگاهی به آنها بیاندازی یکی دو ساعتی وقتت را می گیرد و تو این کار را می کنی!

تا حدود 15 سال پیش، موسیقی برای هرکس عبارت بود از چند نوار کاست که روی هم دو سه ساعت موسیقی مورد علاقه مان را در خود داشت. اگر یک آهنگ را می خواستی دوباره گوش کنی باید چند بار با آزمون و خطا نوار را جلو عقب می کردی تا اول آهنگ بیاید. اگر ضبط پیشرفته ای هم نداشتی زحمتش گردن خودت بود و یک خودکار بیک که بکنی توی یکی از سوراخ های نوار و با دادن حرکت دورانی به دست، نوار را جلو عقب کنی!

از این گذشته آن روزها طرفداران موسیقی یکسال صبر می کردند تا خواننده های مورد علاقه شان یک کاست بیرون بدهند و آنها یکسال تمام همان چند آهنگ را گوش کنند. اما الان توی سیستم همه چندین گیگ موسیقی هست که بعضی هایش را اصلا نشنیده اند! و شاید هیچوقت هم نشنوند چون موسیقی های جدید در راه است...

 

از نگاشتن این سطور نتیجه خاصی نمی خواستم بگیرم. هدف فقط توصیف دنیای امروزمان بود. دنیای امروز ما با سرعت زیادی دارد تغییر می کند. آن قدر سریع که گاهی ما از درک این تغییرات هم عقب می مانیم.